Dorsz jest drapieżnikiem. Żywi się zwłaszcza rybami z rodziny śledziowatych, babkowatych, makrelami, narybkiem ryb dorszowatych, skorupiakami (np. krylem północnym), wewnątrz morzach subarktycznych gromadnikami, zaś chociażby głowonogami. Powszechny jest ludożerstwo – im większy okaz, tym częściej odżywia się młodymi swojego gatunku, mającymi do 3 lat również mierzącymi do 40 cm[20]. Pogoń zbytnio rybami ułatwia mu wrzecionowaty kontur ciała znamionujący dobrych pływaków. Silnie zrealizowany także uzębiony papa jest odpowiedni do chwytania zdobyczy, zaś przyzwoicie rozwinięty wąsik na podbródku pomaga wobec penetracji dna[21].
W Bałtyku dorosłość płciową samce osiągają po 2-3. roku życia, zaś samice po 3-4. roku życia. W Morzu Północnym dorsz dojrzewa płciowo do wnętrza 5-6. roku, tudzież wewnątrz Morzu Barentsa wewnątrz 8-12. roku życia. Tarło w środku Bałtyku odbywa się do wnętrza głębokich wodach (Głębia Bornholmska) – gdzie zasolenie jest większe, co zapewnia ikrze pływalność[21] – od chwili marca do sierpnia z nasileniem do wnętrza kwietniu-czerwcu. Koło Nowej Fundlandii wzmożenie tarła trwa od czasu grudnia do marca, pierścień Islandii od momentu marca do czerwca. Pojedyncza, dorosła, duża samica dorsza być może złożyć od chwili 0,5 mln do poniekąd 9 mln jaj, które unoszą się od tego czasu śmiało do wnętrza wodzie. Po 15-20 dniach wylęgają się z nich larwy długości ok. 4 mm plus rozpoczynają żerowanie wewnątrz wodach pelagialnych w dalszym ciągu unoszone prądem wody. Po 3 miesiącach młode dorsze osiągają rozciągłość 3-6 cm także przechodzą na przydenny zwyczaj życia. W tym okresie u młodych, migrujących dorszy atlantyckich rozpoczyna się wędrówka pokarmowa na płytkie wody, gdzie żywią się bezkręgowcami. Osobniki dorosłe wykonują długie wędrówki na tarliska, i po okresie godowym z tarlisk na żerowiska.