Hodowla dorsza znajduje się nadal do wnętrza początkowym stopniu rozwoju. Od końca lat 90. istnieją farmy dorsza w środku Norwegii, oraz wewnątrz ostatnich latach powstały farmy do wnętrza Szkocji, Islandii plus Niemczech. Podczas kiedy uprawa w środku Niemczech ma jak dotąd zbyt obiekt wzbogacenie dzikich populacji Morza Północnego młodymi dorszami, w środku Norwegii także Szkocji hoduje się dorsza wprzódy komercyjnie. Co prawdziwość do tej pory dorsza hodowlanego jest dozwolone z rzadka spotykać wewnątrz handlu ze względu na wciąż małą intratność jego hodowli – FAO ocenia wysokość sprzedaży na 2500 t – niemniej jednak w środku obliczu ginących populacji dzikiego dorsza, wielu ekspertów przewiduje boom tej formy akwakultury. Hodowcy norwescy zamierzają zapewniać zbytnio parę lat setki tysięcy napięcie dorsza[93].
Pierwsze próby hodowli dorsza miały obszar przedtem wewnątrz latach 70. XX w., niemniej jednak nie poradzono sobie z dokarmianiem małych larw dorsza. W międzyczasie hodowcy uczyli się z błędów popełnianych pod hodowli łososia oraz twierdzą, że rozwiązali takie problemy związane z hodowlą w charakterze zaśmiecanie wód morskich niezużytym pokarmem, odpadami oraz ucieczką dorsza z hodowli. Nadal starają się o polepszenie bilansu pokarmowego – do tej pory popyt im 1,5 kg pokarmu na 1 kg dorsza – co zmniejsza znacznie rentowność. Innym problemem jest popyt jednoczesnej hodowli planktonu, który jest pokarmem ostatnio wyklutego, 4 milimetrowego dorsza. Problem ten znacznie hamuje w dalszym ciągu szybszy przyrost rozwoju hodowli dorsza. Poza tym hodowcom nie udaje się nadal sprawdzać libida dorsza, które ma wpływ na jego wzrost: gdy ryby zużywają swoją energię na produkcję jaj plus nasienia, jedzą więcej jednakowoż wolniej rosną. Przy kontroli libida używa się sztucznego światła umieszczanego poniżej wodą. Ma ono podrabiać dłuższe dni letnie również stymulować dorsza do zahamowania popędu płciowego, który pobudza dorsza w środku normalnych warunkach wiosną[94].
Hodowla budzi tymczasem kontrowersje. Problematyczne jest wzmożenie chorób, np. zawszenie na wskroś Caligus elongatus, nieraz nękających hodowlane ryby[95]. Chorobami tymi mogą zarazić się przepływające wewnątrz pobliżu klatek dzikie stada dorszy oznacza to innych ryb. Poza tym wewnątrz hodowlach dochodzi do zaniku instynktów. Uciekinierzy krzyżując się z dzikimi osobnikami swojego gatunku mogą udzielić udomowione, nieprzystosowane do warunków w środku dzikiej przyrodzie, zwyczaj na potomstwo.